ม.4,5,6 ปี 1,2 ใช่แล้วสิ

    คืนนี้ฉันมีความสุขจัง...ได้คุยกับเธออีก ทำให้นึกถึงวันก่อนๆ

 เพราะเธอฉันถึงมาเรียนที่นี่....

          เพราะเธอที่ทำให้ฉันรักเสียงดนตรี...

              เพราะเธอฉันชอบไปนั่งข้างเวที...

                  เพราะเธอฉันถึง....

เวลาเธออยู่บนนั้น...

       มือจับไม้กลอง

          เท้าเหยียบกระเดื่อง

            ส่ายหัวไปมาเข้ากับทำนอง

              หันหน้ามาส่งยิ้มให้ฉัน...

ฉันมีความสุขจัง...แค่นี้ก็ปลื้มจะตายอยู่แล้ว

  ฉันเคยชอบใครต่อใครมากมาย

     แต่สุดท้าย ณ วันนี้ เกือบจะ 5 ปีที่ฉันชอบเธอมากกว่าใคร

           ...แต่พูดไม่ได้ บอกไม่ได้ และเป็นไปไม่ได้ที่สุด เธอออกจะน่ารัก  และเธอก็มี...

                            ฉันจะทำยังไงดี...เพื่อนพี่ชาย